MOSSELAVOND 2025 MET ROLF BOS GROOT SUCCES
Op 25 september 2025 vond de Mosselavond plaats van de Sociëteit Olympisch Stadion, ooit geïnitieerd door Jos Koper, nu een jaarlijkse traditie. In de Business Lounge van het Frans Otten Stadion werd het een gezellige bijeenkomst.
Vooraf aan het heerlijke diner presenteerde Rolf Bos zijn boek Russische Spelen,* waarvoor hij de Nico Scheepmaker Beker 2024 won, de prijs voor het beste sportboek van het jaar. Een vakjury onder voorzitterschap van de inmiddels betreurde Derk Sauer, was vol lof over dit fantastische boek, waarin de geboycotte zomerspelen van 1980 in Moskou centraal staan. Rolf Bos, die als correspondent van De Volkskrant in Berlijn en Jerusalem werkte, besprak in het Frans Otten Stadion de politieke besluitvorming van de Zomerspelen 1980 die in 1974 werden toegewezen aan Moskou, maar in 1979 door de VS en andere landen werden geboycot vanwege de Russische inval in Afghanistan. De Olympische sporters uit Nederland en Engeland gingen wél. Enkele atleten, waaronder de Nederlandse marathonloper Gerard Nijboer en de Engelse 1500 meter lopers Sebastian Coe en Steve Ovett werden uitgebreid belicht door Bos. Uiteraard besprak hij ook de vergaande gevolgen voor de atleten die door de boycot van hun land/Olympisch Comité niet konden deelnemen.
Rolf Bos vertelde ook nog het een en ander over zijn boek Een Duitse Zomer**, dat in 2022 verscheen. Dit boek werd genomineerd voor Libris Geschiedenis Prijs en de Nico Scheepmaker Beker 2021. De Zomerspelen van 1972 in München moesten de vrolijke Spelen worden, na de deerniswekkende Spelen van Berlijn in 1936 in Hitler-Duitsland. Maar na het bloedbad dat werd aangericht op 5 september 1972 door Palestijnse terroristen onder de Israëlische sporters werd het de zwartste bladzijde in de Olympische geschiedenis. Historicus en sportjournalist Bos reconstrueert de gebeurtenissen en omstandigheden rond de Spelen in München aan de hand van de hoofdrolspelers in dit drama en heeft daar terecht veel lof voor ontvangen.
Afsluitend werd door de voorzitter gememoreerd dat de Sociëteit niet alleen wat betreft de mosselen een traditie heeft hoog te houden, maar ook waar het de Nico Scheepmaker Beker betreft. In het verleden werd bij de Sociëteit de winnaar bekend gemaakt en was het een uitgebreide bijeenkomst in het Olympische Stadion, gepresenteerd door Tom van ’t Hek. Daarna verhuisde deze bijeenkomst naar de Televisie. Inmiddels is ook dit een gepasseerd station. Hopelijk komt deze bijeenkomst weer in al zijn glorie bij de Sociëteit terug. Neemt niet weg dat de Sociëteit de afgelopen jaren veel aandacht heeft besteed aan de prijswinnende boeken en de winnaars van de NSP Beker. In 2018 was dat Hugo Logtenberg met De Hand van Van Gaal, in 2021 Wiep Indzenga met Het Duel (de titanenstrijd tussen Matthieu van der Poel en Wout van Aert), in 2022 James Worthy met Liverpool, in 2023 Nando Boers met Het Plan en nu dus Rolf Bos met Russische Spelen. Allemaal bijzonder mooie bijeenkomsten, zeker ook die vanavond.
____________________
*Bos, Rolf, Russische Spelen, Sport en Politiek in het Olympische jaar 1980, Querido Facto, 2024, 336 blz.
**Bos, Rolf, Een Duitse Zomer, de Olympische Spelen van 1972, Alfabet Uitgevers 2022, 430 blz.
PSG tegen Inter, over wie de cup met de grote oren zou winnen
Op zaterdag 31 mei kregen we de finale te zien van de Champions League, in het seizoen 55/56 begonnen als EC 1. Toen met de finale Real Madrid-Reims, uitslag 4-3. Afgelopen seizoen won Real Madrid weer. Onder de meest succesvolle coach ‘ever’ Carlo Acelotti werd het in het Wembley Stadium 2-0 tegen Borussia Dortmund. Real Madrid ging dit seizoen onverwacht onderuit tegen Arsenal, nadat het eerder in de knock out fase wél had gewonnen van Manchester City, de winnaar van het seizoen 2022-23. Real Madrid won maar liefst 15 keer de Cup met de grote oren. Manchester City maar één keer, maar was de laatste jaren behoorlijk dominant in het Engelse en Europese voetbal. Nu is de tijd gekomen voor twee andere kapitaalintensieve voetbalorganisaties om een gooi te doen naar eeuwige roem: Paris Saint-Germain Football Club en Football Club Internazionalo Milano.
Hieronder een korte introductie van beide grootmachten. Paris Saint-Germain werd in 1970 opgericht en speelde sinds 1974 in het Parc des Princes. Langzamerhand timmerden Les Parisiens steeds meer aan de Franse voetbalweg. Zo werd In 1982 de eerste trofee gewonnen: de Coupe de France en werd ook op Europees niveau meegedaan. De eerste Europese prijs werd in 1996 binnengehaald. In de finale van de Europa Cup II werd van Rapid Wien gewonnen. In 2011 werd de club gekocht door Qatar Sports Investment, een bedrijf van de Emir van Qatar. Een belangrijke ontwikkeling. Al snel werdveel geld in de club gepompt, maar de allergrootste vedetten waren financieel toen nog niet in zicht. Wel werd Carlo Ancelotti aangesteld als hoofdtrainer. Langzamerhand ging de geldkraan verder open en kwamen de Italiaan Thiago Motta en de Braziliaanse internationals Alex en Maxwell in Parijs wonen, gevolgd door Thiago Silva, Zlatan Ibrahimoviv, Lucas Moura, David Luiz, Thiago Silva en Angel di Maria. Ook Gregory van der Wiel werd in die tijd ingelijfd door PSG. In eigen land was PSG de jaren daarna vrijwel ongenaakbaar. Zo maakte Zlatan 113 doelpunten in 122 competitiewedstrijden.
Op Europees niveau werden weliswaar successen behaald, maar de cup met de grote oren kon niet in de prijzenkast worden gezet. Dit ondanks de komst van Neymar in 2017, die voor een recordbedrag van 222 miljoen euro (!) werd gekocht van Barcelona. Ook Kylian Mbappé kwam in die tijd naar Parijs. Zijn club AS Monaca ontving 175 miljoen euro voor hem. In 2020 stond PSG voor het eerst in de Champions League Finale, maar ging Bayern München er met de Cup van door een 1-0 overwinning. Nu dus weer, maar dan wel zonder super star Mbappé die voor ruim 200 miljoen euro verkaste naar Real Madrid. PSG kwalificeerde zich door o.a. Brest, Aston Villa en Liverpool te verslaan. Brest in de achtste finale zelfs thuis met 7-0. De Parijzenaars beschikken nu over een technische ploeg, vol talent, ze combineren er op het middenveld op los. Steunpilaar is de Italiaanse keeper Gianluigi Donnarumma, hij is bijna niet te passeren. In de defensie staat de Marokaan Achraf Hakimi, die vroeger bij Inter Milaan speelde. Topscorer is Oussama Dembele die we natuurlijk ook kennen van FC Barcelona. Maar er zijn meer aansprekende spelers zoals links buiten Chritsja Kvaratschelia, Bradley Barcola en Desire Douė. Ibrahim Mbaye, 17 jaar jong, is op termijn mogelijk de nieuwe Mbappé. Hopelijk komt hij vanavond in actie.
Dan Internazionale. De Nerazzuro, genoemd naar de kleur van het zwartblauwe shirt, werden in 1908 opgericht door een aantal Rebellen die de toenmalige Milan Cricket en Football Club te Italiaans vonden. Er moest meer ruimte komen voor buitenlanders. In het fascistische tijdperk werd de naam Internazionale niet geapprecieerd, en speelde men onder de naam Ambrosianan, in een wit shirt met rood kruis. Inter timmerde nationaal behoorlijk aan de weg, maar de Europese doorbraak kwam onder regie van trainer Helenio Herrera die overkwam van Barcelona. In 1964 won de club voor het eerst de Europacup 1 van door in de finale recordkampioen Real Madrid te verslaan, een jaar later werd deze Europa Cup 1 weer gewonnen door het Benfica van Eusebio te verslaan. Het Grande Inter van Herrera had o.a. de vedette Sandro Mazzola in de ploeg. In 1967 werd weer de finale gehaald, maar nu werd in Lissabon verloren van Celtic. In 1972 werd wéer de finale bereikt van de Europa Cup 1, maar was Ajax in Rotterdam in 1972 te sterk.
Tot de jaren negentig was Inter toonaangevend, in 1991 werd nog de UEFA Cup gewonnen, in 1994 en 1998 ook. Langzamerhand zakte Inter daarna een beetje weg en waren AC Milan en Juventus in Italië en Europa toonaangevend. Onder de nieuwe hoofdtrainer Roberto Mancini werden vanaf 2005 weer prijzen gewonnen, ook de landstitel in 2006 toen Jubventus, Lazio en AC Milan werden geschorst vanwege een omkoopschandaal. Mede door het wegvallen van Juventus kwam Inter in die tijd weer helemaal op in Italië en was een tijdje op nationaal niveau onoverwinnelijk. In 2008 werd de hoofdtrainer van Chelsea José Mourinho benoemd. Na het kampioenschap in het eerste seizoen won Inter in het seizoen 2009-2010 niet alleen de titel én de Coppa Italia, maar ook de Champignons League door Bayern München met 2-0 te verslaan. Een half jaar later werd het WK voor clubteams gewonnen. In 2011 won Inter nog een keer de Coppa Italia, maar daarna was het 10 jaar uit met de pret, zowel in Italië als op Europees niveau. Ook Frank de Boer, in 2016 aangesteld, moest, net als veel andere trainers, snel het veld ruimen. Pas met de komst van de voormalig bondscoach van het Italiaans elftal Antonio Conte kwamen de successen in 2019-2020 weer in zicht. Na een tweede plaats in de Liga A in het eerste seizoen van Conte werd Inter in 2021 eindelijk weer kampioen van Italië, aan de hegemonie van Juventus werd een eind gemaakt. Sevilla was in de finale van de UEFA Cup een jaar eerder nog wel te sterk.
De afgelopen jaren was Inter onder de nieuwe trainer Simone Inzaghi wederom succesvol. In 2O22 en 2023 werd de Coppa Italia gewonnen, in 2024 de landstitel, de 20e in totaal, één meer dan stadgenoot AC Milan. Dat telt! Alleen Juventus deed het beter in Italie. In 2023 stond Inter weer in de Finale van de Champignons League. In het Atatürk Stadion won Manchester City met 1-0. Al met al een rijke historie voor Inter. Net als AC Milan heeft de blauwzwarte stadgenoot heel wat Nederlanders in de gelederen gehad. De meest succesvolle speler was ongetwijfeld Wesley Sneijder, die een cruciale rol speelde in de periode 2009-2013, waarin hij de Champions League won, naast twee titels, twee Coppa’s Italia en eenmaal de FIF Club World Cup. Inmiddels is Denzel Dumfries ook op weg naar een heldenstatus. Deze laatbloeier die lang uitkwam bij de amateurs van Smitshoek, Spartaan ’20 en Barendrecht, en via Sparta Rotterdam, Heerenveen en PSV terecht kwam heeft inmiddels al twee Coppa’s en een kampioenschap op zak, daar kan vanavond dus die Cup met de grote oren bijkomen. In de halve finale tegen FC Barcelona was Dumpfries beslissend met een doelpunt en een assist in de uitwedstrijd en twee assists in de thuiswedstrijd. Een mirakel. Stefan de Vrij speelt al sinds 2018 bij Inter en boekte dus ook veel successen. Invaller De Vrij had tegen FC Barcelona vlak voor tijd nog een cruciale redding tegen FC Barcelona. Andere spelers die bij Inter speelden zijn o.a. Davy Klaassen (2023-2024), Edgar Davids (2004-2005), Aaron Winter (1996-1999), Clarence Seedorf (1995-1996), Dennis Bergkamp (1993-1995), Wim Jonk (1993-1995) en Faas Wilkes (1953-1954). Een mooi rijtje.
Wat zal de finale van 2024/2025 brengen? Er is in ieder geval sprake van een groot verschil in speelstijl. PSG is meer aanvallend ingesteld, meer op de combinatie gericht. De ploeg uit Frankrijk, die nog nooit een grote Europese prijs won, ondanks alle financiële injecties, is super gedreven om keihard toe te slaan. Daar hebben ze ook beslist de ploeg voor. Maar kunnen ze tegen de gehaaide Italianen op, die al zo vaak in eigen land en Europa hebben bewezen te kunnen toeslaan als je het niet verwacht? Het zou een moeilijke klus worden!
Met aanvallers als Lantaro Martinez en Marcus Thuram dreigt er altijd gevaar, om over Dumpfries maar niet te spreken! Coach van PSG is de Spanjaard Louis Enrique die als speler van Real Madrid en FC Barcelona succes boekte. Als trainer van FC Barcelona won hij in 2016 de Champions League. Hij is dus een goede gids voor Les Rouge-et-Bleu. Collega Simone Inzaghi was als speler en trainer in Italië succesvol door titels en bekers te winnen bij Lazio Roma en Inter.
De uitslag is inmiddels bekend……… PSG – Inter 5 – 0.
MvdW/31.05 2025